Fools Paradise

In de klas nam ze plaats naast een meisje dat lag te slapen op haar tafeltje met haar duim in haar mond. Het meisje had ook een afro net als Jean-Paul, die als een zwart aura om haar hoofd uitwaaierde. Ook zij gebruikt gel, dacht Lorraine, want dat was de truc om kroeshaar zo te laten schitteren, had hij haar verteld. En ook haar huid was licht getint net als zijn huid. Ze was niet zozeer knap dan wel grappig om te zien met haar kaarsrechte neusje dat mooi rond afboog aan het uiteinde en lippen die vol waren maar niet te vol, alsof zij met lippotlood precies goed waren uitgetekend.

‘Ben je zo moe vandaag?’ fluisterde Lorraine in haar oor.

Het meisje keek haar een moment met grote reebruine ogen aan en zakte daarna meteen weer weg in haar slaap.

‘Ik heb nauwelijks geslapen vannacht,’ vertelde ze toen ze ontwaakt was en rechtop ging zitten. ‘Met mijn moeder mee geweest naar een Jazzconcert gisteren van mijn vader. Hij is drummer en woont in Amerika, maar was nu met zijn band in Nederland voor een concert in het BIM-huis.

‘Zijn je ouders gescheiden?’

‘Nee, ze hebben nooit samengewoond. Mijn moeder heeft ons in haar eentje grootgebracht.’ ‘Ik wil zangeres worden later en heel beroemd,’ voegde ze toe. ‘School interesseert me weinig, ik ga er toch niets mee doen.’

‘Mij interesseert school ook niet veel,’ zei Lorraine stoer, maar ze wist dat het in haar geval een zwaktebod was om zoiets te zeggen, ze had geen alternatief zoals dit meisje, en er was geen andere reden dan dat zij gewoon niet goed kon leren.

‘Kom op we gaan keten!’ spoorde het meisje haar aan dat zich voorstelde als Mary-Ann.

‘Ok!’ zei Lorraine een beetje angstig, want ze hield er niet van om in het middelpunt te staan en om op te vallen.

Ze hadden drama-les in de aula en Mary-Ann trok Lorraine mee naar een plek op het podium van waaruit ze alles goed konden overzien. De zwarte gordijnen gingen dicht en de spotlichten aan. Het was opeens geen discotheek meer, maar een theaterzaal geworden. Lorraine had er wel zin in om haar acteertalent te gaan ontdekken, maar haar nieuwe vriendin weigerde stelselmatig om met de opdrachten mee te doen en keek haar met een dwingende blik aan om hetzelfde te doen:

‘Speel eens een docent Duits op een school waar niemand naar wil luisteren,’ stelde de docente voor.

‘Zoiets als bij jou?’ vroeg Mary-Ann vals.

De drama-docente trok bleek weg en dat was voor de kinderen het signaal dat ze vatbaar was voor hun getreiter. Vanaf nu was iedere beweging, oogopslag en elk woord van deze vrouw aanleiding tot lachsalvo’s tot ze er buikpijn van kregen.

Toen ze er genoeg van had zei ze: ‘Lorraine en Mary-Ann, willen jullie nu het lokaal verlaten en op de gang verder gaan met lachen?’

‘Nee hoor, dat willen we niet!’ gilde Mary-Ann brutaal. ‘En jij hebt niets te vertellen over ons. Wie denk je wel dat je bent, tuthola!’

Lorraine schaamde zich dood en wilde haar tas pakken om te vertrekken.

‘Jullie horen hier nog van!’ sneed de stem van de docent schril door het lokaal van de aula.

‘Hahahaahahaaaaa!!!! Lachte Mary-Ann haar uit in haar gezicht en Lorraine besefte dat ze hiermee ver over de schreef ging van het betamelijke en had spijt dat zij zich zo had laten meevoeren.

‘Ik ga al,’ piepte ze zacht, deed haar spullen in haar tas en stond op om naar de deur toe te lopen. Mary-Ann keek haar met een hooghartige blik na en zweeg. Vanaf dat moment hielden ze afstand van elkaar.

Op de gang had ze al spijt dat ze het meisje had laten vallen in haar titanenstrijd tegen het kwaad der docenten op deze verschrikkelijke school, maar ze had ook medelijden met de drama-docente gehad. Ze hoopte dat dit muisje geen staartje zou krijgen en dat ze niet geschorst zouden worden.

———————————

‘Ga je mee naar mijn huis?’ vroeg Mary-Ann na een wekenlange radiostilte. ‘Graag!’ reageerde Lorraine meteen want ze had in haar hart bewondering voor het meisje gekregen dat alles durfde en volgde haar als een schaduw overal waar ze naartoe ging, zelfs al werd ze totaal genegeerd.

‘Ik heb auditie gedaan voor ‘Rocky, De Musical’,’ vertelde ze onderweg in de tram naar haar huis. ‘Voor de hoofdrol!’

‘Goh wat geweldig!’ reageerde Lorraine opnieuw onder de indruk van haar daadkracht. ‘Denk je dat je wordt aangenomen?’

Ze trok haar schouders op: ‘Ik hoop het wel, maar het maakt mij niet uit, ik word toch beroemd!’

‘Oh, ja vast!’ zei Lorraine die niet eens meer opkeek van haar zelfverzekerdheid. Wie weet waar dit meisje allemaal toe in staat was?

———————–

Toen ze de gang binnen liepen van Mary-Ann’s huis kwam uit een van de kamers een jongen geslopen met net zo’n afro als zij; ook zijn huid was licht getint, maar verder leek hij niet veel op haar. Hij gaf haar meteen een por in haar rug, waarop zij keihard tegen zijn scheenbeen trapte en aan zijn haar begon te trekken.

‘Vals kreng!’ schold hij haar uit.

‘Altijd hé, altijd!’ wierp ze hem met tranen in haar ogen voor de voeten.

Voor Lorraine het wist rolden ze bijtend, stompend, trappend en scheldend over de vloer. Tot de jongen haar opeens los liet. ‘Donder maar op naar je vriendin!’ schreeuwde hij en sloeg toen de deur van zijn kamer weer met een enorme klap achter zich dicht.

Mary-Ann fatsoeneerde haar afro en spoelde haar verhitte gezicht af onder de kraan in de open keuken van de woonkamer.

‘Ga zitten,’ zei ze uitnodigend tegen Lorraine. ‘Kopje thee?’

Ze depte haar bloedlip ondertussen en bekeek in de spiegel de krabben in haar gezicht. ‘Dit heb ik elke dag!’ zei ze.

‘Wat heb je elke dag?’ vroeg Lorraine die moest denken aan de keren dat Ron en zij met elkaar gevochten hadden en bedacht dat degene van wie je het meeste hield je ook het meest pijn kon doen.

‘Dat ik moet vechten om erlangs te mogen, of mijn zakgeld aan hem moet afstaan.’

‘Wat erg hé?’

‘Ja, maar zo is mijn lieve broertje nu eenmaal.’

Lorraine koos de grote zitbank in de kamer bij het raam om eens rustig te kunnen nadenken over dit alles. Er lagen vele vrolijk gekleurde kussens op die ze achter haar rug duwde, terwijl ze haar schoenen uitdeed en haar benen onder zich trok. Dat zat beter.

‘En waar is je moeder dan?’

‘Werken!’ Ze komt soms dagenlang niet thuis, zonder dat we weten waar ze is. Maar als ze thuiskomt is het feest, want ze werkt voor het audio-archief bij de NOS en ze neemt altijd platen voor ons mee. Zal ik je de nieuwste plaat laten horen van Chaka Khan?

Daar klonken de zwoele klanken van Chaka Khan met ‘Fools Paradise’* al door het huis. Goh, dit klonk beter dan Musical Hair, Sly & The Family Stone en Aretha franklin tezamen! Bij ‘Dance with Me’ kon ze nauwelijks stil blijven zitten en toen ‘Sweet Thing’ speelde hoorde ze bovendien hoe goed Mary-Ann kon meezingen met deze zangeres, ze kende iedere stembuiging, de hoge noten en de lage noten en alle woorden uit haar hoofd.

Lorraine begreep nu dat haar nieuwe vriendin geen opschepster was geweest, maar dat ze werkelijk heel beroemd zou kunnen worden als ze eenmaal zangeres was en dat de school waar zij samen opzaten voor haar een hel moest zijn die haar geduld voortdurend op de proef stelde.

Ze was er opeens van overtuigd dat er ook voor haar een toekomst zou zijn weggelegd die verder reikte dan sommen en grammaticarijtjes. Een volwassen en vrije wereld zoals je die kon horen in deze opwindende muziek. Alles wat zij hoefde te doen was de stem te volgen van Chaka Khan om de uitweg te vinden uit het Fools Paradise van haar dagelijks leven op school en bij het klassieke ballet: kwellingen die haar afremden in alles wat zij in het diepst van haar gedachten werkelijk zou willen zijn.

*Fool’s Paradise

Fool’s paradise
Was it very nice?
People living in the world for material things
Love has a playful heart
That’s where the hatred starts
Causin’ harm and replacin’ the joy true love can bring
It’s just a fool’s paradise
It’s just a fool’s paradise
Was it very nice?
Whoa
Just like a concrete dream
Fool’s paradise is strange
People buying time don’t seem like a natural thing
Souls are lost to sea
Souls that will never be
Returning to this place of living misery
It’s a fool’s paradise
It’s just a fool’s paradise
Was it very nice?
No, no, no, no, no, no, no
Fool’s paradise

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s